صدای آب می آید، مگر در نهر تنهایی چه می شویند؟

لباس لحظه ها پاک است.

میان آفتاب هشتم دی ماه

طنین برف، نخ های تماشا، چکه های وقت .

طراوت روی آجرهاست ، روی استخوان روز .

چه میخواهیم ؟

بخار فصل گرد واﮊه ی ماست .

سفرهایی ترا در کوچه هاشان خواب می بینند.

ترا در قریه هایی دور مرغانی بهم تبریک می گویند .

چرا مردم نمی دانند

که لادن اتفاقی نیست ،

نمی دانند در چشمان دم جنبانک امروز برق آب های شط دیروز است ؟

چرا مردم نمی دانند

 که در گل های ناممکن هوا سرد است ؟

( سهراب سپهری )